ΠΜΣ Πολιτική Επιστήμη και Ιστορία
Χειμερινό Εξάμηνο 2010-2011
Κατεύθυνση: Πολιτική Κοινωνιολογία
Τίτλος μαθήματος: «Η ελληνική άκρα δεξιά: από το 1974 μέχρι σήμερα»
Διδάσκουσα: Βασιλική Γεωργιάδου, αναπλ. καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης
Ώρες και αίθουσα διδασκαλίας: Τρίτη 16.00 – 19.00, ΚΕΝΙ
Ώρες γραφείου: Τρίτη μετά το μάθημα και Τετάρτη 13.00-14.00, γρ. Δ2
Εmail: vasi-geo@otenet.gr
Ιστοσελίδα: http://polsociology.blogspot.com
Περιγραφή του μαθήματος:
Στο ελληνικό κομματικό σύστημα της μεταπολίτευσης τα πολιτικά κόμματα της άκρας δεξιάς εμφανίζουν περιορισμένη πολιτική και εκλογική επιρροή. Κατά την πρώτη περίοδο της μεταπολίτευσης, η εκλογική ορατότητα που αρχικώς κατακτούν ορισμένα κόμματα του λεγόμενου «εθνικού χώρου» (κυρίως: η Εθνική Παράταξη, αλλά και η Εθνική Πολιτική Ένωση, κ.λπ.) δεν διαθέτει διάρκεια. Σταδιακά ο χώρος της μεταχουντικής άκρας δεξιάς εν μέρει απορροφάται από όμορα κόμματα και εν μέρει οι δυνάμεις του διαχέονται σε μια τότε ακόμη υπό διαμόρφωση «ακροδεξιά σκηνή». Σε αυτήν την ακροδεξιά σκηνή συναντώνται στις αρχές/μέσα της δεκαετίας του 1990 πολιτικές και κομματικές δυνάμεις της «παλιάς» (μεταχουντικής) και της «νέας» (μεταδιπολικής) άκρας δεξιάς και εκκολάπτονται τα οργανωτικά σχήματα και το στελεχικό δυναμικό που θα τροφοδοτήσουν την άκρα δεξιά της ύστερης περιόδου της μεταπολίτευσης. Στην παλιά ακροδεξιά της μεταχουντικής και τη νέα ακροδεξιά της μεταδιπολικής εποχής θα στραφεί το γνωστικό ενδιαφέρον μας, σε μια προσπάθεια να αναδείξουμε τα χαρακτηριστικά της άκρας δεξιάς στην Ελλάδα από το 1974 μέχρι σήμερα.
Στόχοι του μαθήματος:
•Να εντοπιστούν οι ιδεολογικές και οι πολιτικο-κομματικές δεξαμενές από τις οποίες αντλεί βασικό προσανατολισμό και αρχές η άκρα δεξιά στη μεταπολίτευση.
•Επίσης, να διακριβωθούν οι συνθήκες που οδήγησαν στη διακριτή παρουσία της μετά την πτώση της δικτατορίας και να απαντηθεί το ερώτημα γιατί μεταπολιτευτικά τα μορφώματα της άκρας δεξιάς δεν συστεγάστηκαν σε μια «μεγάλη εθνικόφρονα παράταξη».
•Στις επιδιώξεις του μαθήματος είναι να αναδειχθούν οι αιτίες που περιόρισαν την πολιτικο-εκλογική δυναμική της άκρας δεξιάς στη δεκαετία του 1980, αλλά και οι λόγοι που συνέβαλαν στην άνοδό της από τα μέσα της δεκαετίας του 1990/αρχές της δεκαετίας του 2000. Ποιες οι προοπτικές της σήμερα;
•Τελικός στόχος του μαθήματος είναι να καταδειχθούν οι φυσιογνωμικές παραλλαγές της ελληνικής άκρας δεξιάς –τα «κύματα» της άκρας δεξιάς– και να καταστούν διακριτά τα ιδεολογικο-πολιτικά της συμφραζόμενα –η «πολύπλοκη αλχημεία» της άκρας δεξιάς– κατά τη μεταπολίτευση.
Μέρη του μαθήματος:
Το μάθημα διαρθρώνεται σε πέντε μέρη.
Στο Πρώτο Μέρος θα ασχοληθούμε με τις έννοιες και το πολιτικο-κομματικό φαινόμενο της άκρας δεξιάς στη μεταπολεμική Ευρώπη. Θα επιχειρήσουμε να εντοπίσουμε αφενός μεν υπάρχουσες συνέχειες αλλά και ασυνέχειες με το ιστορικό παρελθόν (αντιδιαφωτισμός, ολοκληρωτισμός) και αφετέρου τη θέση της άκρας δεξιάς στο εσωτερικό των κοινοβουλευτικών δημοκρατιών.
Ημερομηνίες μαθημάτων: 19.10. + 2.11.
•Άκρα, ακραία, ριζοσπαστική ή εξτρεμιστική δεξιά: ενασχόληση με τις βασικές έννοιες
•Η φυσιογνωμία της μεταπολεμικής άκρας δεξιάς: ποια είναι, τι επιδιώκει, σε ποιους απευθύνεται
•Τα «τρία κύματα» της άκρας δεξιάς και η σχέση της με την ιστορία και τη συγκυρία
•Μεθοδολογικές κατευθύνσεις στην έρευνα του ακροδεξιού φαινομένου: επαγωγικές – απαγωγικές – διασταυρούμενες
[Βιβλιογραφία: Γεωργιάδου (2008)· Ignazi (2003)· Ignazi (1996)· Kitschelt (1995)· Betz (1994)]
__________________________________
Στο Δεύτερο Μέρος το ενδιαφέρον μας θα μετατοπιστεί στην Ελλάδα. Έμφαση θα δοθεί στην ανάδειξη των ιδεολογικών δεξαμενών από τις οποίες αντλεί τις ιδεολογικές αρχές της η άκρα δεξιά. Καθώς ο αντικομουνισμός, ο αντισημιτισμός και ο αντικοινοβουλευτισμός αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους ιδεολογίας της, πώς εκκολάπτεται η φυσιογνωμία της;
Ημερομηνίες μαθημάτων: 9.11. + 16.11. + 23.11.
Ιδεολογικές δεξαμενές της άκρας δεξιάς: αντικομουνισμός – αντισημιτισμός – αντικοινοβουλευτισμός
•Το κίνημα των Επιστράτων του 1916
[Βιβλιογραφία: Μαυρογορδάτος (1996) + Χρήστος Χρυσανθόπουλος, Ιστορία της ιδρύσεως του Πανελληνίο Συνδέσμου Εφέδρων, τεύχ. Α’, Αθήνα 1917]
•Εθνική Ένωσις Ελλάς (ΕΕΕ): μια αντισημιτική μήτρα
[Βιβλιογραφία: Mavrogordatos (1983)· Mazower (1994 και 2006) + Αρχείο Δ. Σφαέλλου (ΕΛΙΑ)]
•Η δικτατορία της 4ης Αυγούστου και το περιβάλλον του περιοδικού Το Νέον Κράτος (Αρίστος Καμπάνης): καταδίκη του «λιμπερομαρξισμού»
[Βιβλιογραφία: Νούτσος στο Σβορώνος & Φλάισερ (1989)· Κόκκινος (1985) + περιοδικό Το Νέον Κράτος, τεύχ. 1-6 (Βιβλιοθήκη της Βουλής/Λένορμαν)]
•Φασιστικές οργανώσεις του μεσοπολέμου: από την ‘Ενωσιν Ελλήνων Φασιστών του Θ. Υψηλάντη στο Εθνικοσοσιαλιστικόν Κόμμα του Σπ. Μερκούρη
[Βιβλιογραφία: Παπαδημητρίου (2006) + Ιακ. Π. Χονδροματίδης, Η μαύρη σκιά στην Ελλάδα, Αθήνα 2001 (διαθέσιμο και στη διεύθυνση http://indy.gr/library/ntokoymento-no-1-oi-protes-ethnikososialistikes-kai- fasistikes-organoseis-stin-ellada) + Γ. Ανδρικόπουλος, Οι ρίζες του ελληνικού φασισμού, Αθήνα 1977 + εφημερίδα Εθνική Σημαία, βλ. ενδ. http://metwpoistorias.blogspot.com/2009/07/blog-post.html]
•Οι συζητήσεις για τον κοινοβουλευτισμό και την κρίση του
[Βιβλιογραφία: Μαρκέτος (2006) + Δελτίον της Παντείου Σχολής των Πολιτικών Επιστημών περιέχον τας περί κοινοβουλευτισμού και δικτατορίας συζητήσεις τας διεξαχθείσας εν τη σχολή κατά τας συνεδριάσεις της 15, 17, 19, 22 Μαϊου 1932, Αθήνα 1932]
_________________________________
Στο Τρίτο Μέρος το πολιτικο-κομματικό φαινόμενο της μεταπολεμικής άκρας δεξιάς (1949-1967) θα βρεθεί στο επίκεντρο: Ποια η σχέση της άκρας δεξιάς με την κατεστημένη δεξιά; Ποια η πορεία και η παρουσία της άκρας δεξιάς καθώς διαμορφώνεται μια ευρεία δεξιά παράταξη, με ένα κυρίαρχο κόμμα (Ελληνικός Συναγερμός, ΕΡΕ) στο εσωτερικό της;
Ημερομηνίες μαθημάτων: 30.11.
• Η μεταπολεμική άκρα δεξιά: Ενσωμάτωσή της στη δεξιά παράταξη
•Η περιθωριακή παρουσία των μικρών κομμάτων της άκρας δεξιάς (βλ. ενδ. Κόμμα Εθνικοφρόνων) και των συνασπισμών τους (βλ. ενδ. Πολιτική Ανεξάρτητος Παράταξις) στις βουλευτικές εκλογές του Μαρτίου 1946 έως τις εκλογές του Φεβρουαρίου 1964. Παρουσία – Προφίλ – Δράση κομμάτων και υποψηφίων
[Βιβλιογραφία: Νικολακόπουλος (2001)· Μeynaud κ.ά. (2002/1966) + Αρχείο Θ. Τουρκοβασίλη (ΕΛΙΑ)]
_______________________________
Στο Τέταρτο Μέρος το ενδιαφέρον μας επικεντρώνεται χρονικά στη μεταπολίτευση. Διακρίνουμε δύο επιμέρους περιόδους της: από το 1974 έως τα μέσα/τέλη της δεκαετίας του 1980 (πρώτος κύκλος) και από τη δεκαετία του 1990 μέχρι σήμερα (δεύτερος κύκλος/ύστερη μεταπολίτευση). Έμφαση θα δοθεί κατ’αρχάς στα κομματικά μορφώματα της άκρας δεξιάς που διαθέτουν κοινοβουλευτική παρουσία: ποια είναι, τι πρεσβεύουν, πού συγκλίνουν και πού διαφέρουν, πού εντοπίζονται τα εκλογικά κάστρα τους, ποιοι εκλογείς τα ψηφίζουν και γιατί, υπάρχει συνέχεια ή παρατηρούνται διαφοροποιήσεις στην εκλογική τους επιρροή; Κατά δεύτερον θα μας απασχολήσουν οι σχέσεις της συντηρητικής δεξιάς και της άκρας δεξιάς καθώς διαπιστώνουμε ότι πρόκειται άλλοτε για σχέσεις διάκρισης και άλλοτε για σχέσεις που οδηγούν στην απορρόφηση της άκρας δεξιάς από την καθεστηκυία δεξιά: ποιες στρατηγικές αναπτύσει η συντηρητική δεξιά έναντι της άκρας δεξιάς και γιατί; Πώς αντιδρά η άκρα δεξιά;
Ημερομηνίες μαθημάτων: 7.12. + 14.12. + 11.01. + 18.01.
•Τα «κόμματα-τιμωροί» του πρώτου κύκλου της μεταπολίτευσης: προγραμματικός λόγος και ιδεολογικο-πολιτικό προφίλ.
•Σχέσεις και στρατηγικές της δεξιάς έναντι της άκρας δεξιάς: η περίπτωση της Εθνικής Παράταξης στη συγκυρία της προεδρικής εκλογής του 1980 και των βουλευτικών εκλογών του 1981
•Παλιοί «διάττοντες αστέρες» υπό εξαφάνιση και ανάξειξη νέων «flash parties»: η δεκαετία του 1990 και η διαμόρφωση μιας νέας ακροδεξιάς σκηνής (Ελληνική Μέτωπο, Ελληνική Πρώτη Γραμμή, Χρυσή Αυγή). Ξενοφοβία – Εναντίωση στη Μετανάστευση – Αντισημιτισμός – Αντιισλαμισμός
•Η περίπτωση του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού: Η «πολύπλοκη αλχημεία» του τρίτου κύματος της ελληνικής ακροδεξιάς
• Η εκλογική κοινωνιολογία της ακροδεξιάς ψήφου και το μεταβαλλόμενο εκλογικά κοινό της στην ελληνική περίπτωση
[Βιβλιογραφία: Βούλγαρης (2001)· Γεωργιάδου στο Επιστήμη και Κοινωνία (τ. 12/2004 και τ. 19/2008)· Γεωργιάδου στο Κωνσταντινίδης, Μαραντζίδης & Παππάς (2009)· Pappas στο Diamandouros & Gunther (2001)· Penniman (1981)· Αλεξάκης 2001· Παναγιωτόπουλος (επιμ.)· Ψαρράς (2010) + υλικό από κομματικές ιστοσελίδες και από κομματικές εκδόσεις + υλικό από τους εκδοτικούς οίκους του χώρου, π.χ. εκδ. Πελασγός]
___________________________
Στο Πέμπτο Μέρος θα βρεθεί στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός μας η μελέτη της ακροδεξιάς σκηνής: εκεί δραστηριοποιείται η ελληνική νέα δεξιά που επιχειρεί να λειτουργήσει ως παραγωγός ιδεών του ακροδεξιού χώρου, η εξωκοινοβουλευτική άκρα δεξιά που επιδίδεται σε πολιτικό ακτιβισμό κινούμενη εντός και εκτός των ορίων της δημοκρατικής νομιμότητας και η διαδικτυακή άκρα δεξιά που διαθέτει παρουσία στο ιντερνέτ, στη μπλογκόσφαιρα και στις κοινωνικές δικτυώσεις επιδιώκοντας τη διασύνδεσή της με κοινωνικο-δημογραφικές ομάδες που δραστηριοποιούνται διαδικτυακά. Ποια η σχέση της άκρας δεξιάς με την ακροδεξιά σκηνή; Η κοινοβουλευτικοποίηση της άκρας δεξιάς περιορίζει τον εξτρεμισμό και ενσωματώνει την ακροδεξιά σκηνή σε κοινοβουλευτικά πλαίσια ή, αντιθέτως, διεγείρει τον εξτρεμισμό της ακροδεξιάς σκηνής καθιστώντας την επιτρεπτική στη χρήση βίας;
Ημερομηνίες μαθημάτων: 25.01
• Η ακροδεξιά σκηνή στο διαδίκτυο και η παρουσία της στις κοινωνικές δικτυώσεις (social networking)
[Υλικό από επιλεγμένες ιστοσελίδες, ενδ. βλ. Ελληνική Αφύπνιση, Αντεπίθεση, Μαύρος Κύκνος, Χωρίς Κορδόνια, κ.λπ.) + υλικό από συγκεκριμένα social networks, π.χ. το facebook]
________________________________
Τελικές παρατηρήσεις – Σύνθεση – Συμπεράσματα
Ως κατακλείδα του μαθήματος, θα επιχειρήσουμε να συνθέσουμε τη φυσιογνωμία της μεταπολιτευτικής άκρας δεξιάς. Πρόκειται για μια ψηφίδα στο μωσαϊκό της ευρωπαϊκής άκρας δεξιάς ή για ένα φαινόμενο που υποδηλώνει την ύπαρξη συνέχειας στην εγχώρια σκηνή των μορφωμάτων του «εθνικού χώρου» ή μήπως (πλέον) έχουμε να κάνουμε με μια νεόκοπη ακροδεξιά σκηνή που αποτελείται από «διάττοντες αστέρες» και «πομφόλυγες» (flash parties), «αντικόμματα», «διαμαρτυρόμενους» και «ταραξίες»;
Ημερομηνίες μαθημάτων: 1.02.
•Στρογγυλό τραπέζι: εισηγητές από το σεμινάριο και ειδικοί
Αξιολόγηση φοιτητών/-τριών:
• Γραπτή εργασία και προφορική παρουσίασή της στο μάθημα (60% του τελικού βαθμού) – Το θέμα της εργασίας ορίζεται σε συνεννόηση με τη διδάσκουσα και εντάσσεται σε ένα από τα μέρη του μαθήματος, εξαιρουμένου του πρώτου μέρους. Η έκταση της εργασίας κυμαίνεται από 3,5 χιλ. έως max. 4 χιλ. λέξεις (περιλαμβανομένης της βιβλιογραφίας και των υποσημειώσεων) και η συγγραφή της στηρίζεται σε χρήση επιστημονικών βιβλιογραφίας ή και εμπειρικών δεδομένων και αρχειακού υλικού. Παραδίδεται σε ηλεκτρονική μορφή (CD-R), καθώς και τυπωμένη σε ένα αντίγραφο και είναι δακτυλογραφημένη σε διπλό διάστημα.
Η γραπτή εργασία αποτελεί αυτόνομο έργο του φοιτητή/τριας που αναλαμβάνει να την εκπονήσει. Μια σεμιναριακή εργασία μεταπτυχιακού επιπέδου στηρίζεται στη χρήση επιστημονικής βιβλιογραφίας ή/και εμπειρικού υλικού. Απαιτείται η σχολαστική αναφορά των πηγών, γραπτών και ηλεκτρονικών, που έχουν χρησιμοποιηθεί, κατά τον συγκεκριμένο τρόπο που έχουν χρησιμοποιηθεί: δηλαδή, είτε με τη μορφή των παραθεμάτων είτε με τη μορφή της απόδοσης νοήματος. Παραβίαση του κανόνα χρήσης των πηγών συνεπάγεται απόρριψη της εργασίας.
• Κάθε φοιτητής/-τρια αναλαμβάνει την επεξεργασία και προφορική παρουσίαση βιβλιογραφίας που εντάσσεται στο πρώτο μέρος, καθώς και σε ένα τουλάχιστον από τα υπόλοιπα μέρη του μαθήματος, εξαιρουμένου του πέμπτου μέρους (40% του τελικού βαθμού).
Βασική βιβλιογραφία:
Αλεξάκης, Εμμανουήλ (2001), Η ελληνική Δεξιά. Δομή και ιδεολογία της Νέας Δημοκρατίας, Αθήνα: Αντ. Ν. Σάκκουλα.
Betz, Hans-Georg (1994), Radical right-wing populism in western Europe, MacMillan.
Betz, Hans-Georg, Immerfall, Stefan (1998), The new politics of the right. Neo-populist parties and movements in established democracies, MacMillan.
Blinkhorn, Martin (ed.) (1990), Fascists and Conservatives. The radical right and the establishment in twentieth-century Europe, London: Unwinn Hyman.
Βούλγαρης, Γιάννης (2001), Η Ελλάδα της μεταπολίτευσης, 1974-1990, Αθήνα: Θεμέλιο.
Γεωργιάδου, Βασιλική (2008), Η άκρα δεξιά και οι συνέπειες της συναίνεσης. Δανία, Νορβηγία, Ολλανδία, Ελβετία, Αυστρία, Γερμανία, Αθήνα: Καστανιώτης.
Δαφνής, Γρηγόρης (χ.χ.), Τα ελληνικά πολιτικά κόμματα, Αθήνα: Γαλαξίας.
Διαμαντούρος, Ν.-Π., Κιτρομηλίδης, Π.Μ., Μαυρογορδάτος, Γ.Θ. (επιμ.) (1984), Οι εκλογές του 1981, Αθήνα: Βιβλιοπωλείον της ‘Εστίας’.
Diamandouros, Nikiforos P., Gunther, Richard (eds.) (2001), Parties, politics, and democracy in the new southern Europe, The John Hopkins University Press.
Ελληνική Εταιρεία Πολιτικής Επιστήμης (1990), Εκλογές και κόμματα στη δεκαετία του ’80, Αθήνα: Θεμέλιο.
Επιστήμη και Κοινωνία (2004), Νεο-λαϊκισμός, τεύχ. 12.
Επιστήμη και Κοινωνία (2008), Φάκελος: Οι εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007, τεύχ. 19.
Hainsworth, Paul (επιμ.), H ακροδεξιά. Ιδεολογία, πολιτική, κόμματα, Αθήνα: Παπαζήση.
Herring, Gunnar (2004), Τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα, 1821-1936, 2 τόμ., Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας.
Ignazi, P. (2003), Extreme right parties in western Europe, Νέα Υόρκη: Oxford University Press.
Ignazi, P. (1996), New challenges: post materialism and the extreme right, Estudio/Working Paper 1996/91, διαθέσιμο στη διεύθυνση http://www.google.gr/search?q=Ignazi%2Bnew+challenges%2Bworking+paper&ie=utf-8&oe=utf-8&aq=t&rls=org.mozilla:el:official&client=firefox-a
Kitschelt, Herbert (1995), The radical right in western Europe. A comparative analysis, The University of Michigan Press.
Κόκκινος, Γ. (1985), Η φασίζουσα ιδεολογία στην Ελλάδα. Η περίπτωση του περιοδικού “Νέον Κράτος” 1937-1941, Αθήνα: Παπαζήση.
Κωνσταντινίδης, Γ., Μαραντζίδης, Ν., Παππάς, Τ. (επιμ.) (2009), Κόμματα και Πολιτική στην Ελλάδα. Οι σύγχρονες εξελίξεις, Αθήνα: Κριτική.
Μαρκέτος, Σπύρος (2006), Πώς φίλησα τον Μουσσολίνι! Τα πρώτα βήματα του ελληνικού φασισμού, Αθήνα: Βιβλιόραμα.
Mavrogordatos, G. Th. (1983), Stillborn Republik. Social Coalitions and Party Strategies in Greece, 1922-1936, University of California Press.
Μαυρογορδάτος, Γιώργος Θ. (1996), Εθνικός διχασμός και μαζική οργάνωση. Οι επίστρατοι του 1916, Αθήνα: Αλεξάνδρεια.
Mazower, Mark (1994), Στην Ελλάδα του Χίτλερ. Η εμπειρία της Κατοχής, Αθήνα: Αλεξάνδρεια.
Mazower, Mark (2006), Θεσσαλονίκη. Πόλη των φαντασμάτων, Αθήνα: Αέξάνδρεια.
Μeynaud, Jean κ.ά. (2002 [1966]), Οι πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα, 2 τόμ., Αθήνα: Σαββάλας.
Milza, Pierre (2004), Οι μελανοχίτωνες της Ευρώπης. Η ευρωπαϊκή ακροδεξιά από το 1945 μέχρι σήμερα, Αθήνα: Scripta.
Mudde, Cas, The ideology of the extreme right, Manchester and New York: Manchester University Press.
Νικολακόπουλος, Ηλίας (2001), Η καχεκτική δημοκρατία. Κόμματα και εκλογές, 1946-1967, Αθήνα: Πατάκης.
Norris, Pippa (2005), Radical Right. Voters and parties in electoral market, Cambridge University Press.
Παναγιωτόπουλος, Βασίλης (επιμ.), Ιστορία του Ελληνικού Έθνους 1770-2000, τ. 10, Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα
Παπαδημητρίου, Δέσποινα (2006), Από τον λαό των νομιμοφρόνων στο έθνος των εθνικοφρόνων. Η συντηρητική σκέψη στην Ελλάδα 1922-1967, Αθήνα: Σαββάλας.
Pappas, Takis S. (1999), Making party democracy in Greece, MacMillan.
Penniman, H. R. (ed.) (1981), Greece and the Polls: The national elections of 1974 and 1977, Ουάσινγκτον – Λονδίνο.
Σβορώνος, Νίκος & Χάγκεν Φλάισερ (επιμ.) (1989), Ελλάδα 1936-1944. Δικτατορία – Κατοχή – Αντίσταση, Αθήνα: Μορφωτικό Ίδρυμα ΑΤΕ.
Weiss, John (2009), Συντηρητισμός και ριζοσπαστική δεξιά. Παραδοσιοκρατία, αντίδραση και αντεπανάσταση στην Ευρώπη 1770-1945, Θεσσαλονίκη: Θύραθεν.
Ψαρράς, Δημήτρης (2010), Το κρυφό χέρι του Καρατζαφέρη. Η τηλεοπτική αναγέννηση της ελληνικής ακροδεξιάς, Αθήνα: Αλεξάνδρεια.
